ប្រែលោតប្រយោគ អដ្ឋកថាធម្មបទ ភាគ ១ ទំព័រ ១០ វគ្គ ២

មនុស្សា រីមនុស្សទ. វត្តសម្បន្នេ  ភិក្ខូ ទិស្វា វ គ្រាន់តែឃើញហើយ នូវភិក្ខុទ.អ្នកដល់ព្រមហើយដោយវត្ត បសន្នចិត្តា អ្នកមានចិត្តជ្រះថ្លា ហើយ បញ្ញាបេត្វា ក្រាលហើយ អាសនានិ នូវអាសនៈទ. (តេ ភិក្ខូ) ញ៉ាំងភិក្ខុទ.នោះ និសីទាបេត្វា ឲ្យគង់ហើយ បរិវិសិត្វា អង្គាសហើយ អាហារេន ដោយអាហារ បណីតេន ដ៏ប្រណីត បុច្ឆិត្វា សួរហើយថា ភន្តេ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន អយ្យា រីលោកម្ចាស់ទ. គច្ឆន្តិ កំពុងទៅ កុហឹ (ឋានេ ) ក្នុងទីណា ឥតិ ដូច្នេះ (វចនេ) នាកាលពាក្យ ថា ឧបាសកា ម្នាលឧបាសកនិងឧបាសិកាទ. (មយំ) រីអាត្មាភាពទ. (គច្ឆាម) កំពុងទៅ យថាផាសុកដ្ឋានំ កាន់ទីតាមដែលស្រួល ឥតិ ដូច្នេះ (តេហិ ភិក្ខូហិ) គឺភិក្ខុទ.នោះ វុត្តេ ពោលហើយ

បណ្ឌិតមនុស្សា រីមនុស្សអ្នកឈ្លាសទ. ញត្វា ដឹងហើយថា    ភទន្តា រីលោកអ្នកចម្រើនទ. បរិយេសន្តិ កំពុងស្វែងរក សេនាសនំ នូវសេនាសនៈ វស្សាវាសំ ដែលជាទីស្នាក់នៅរហូតរដូវភ្លៀង អាហំសុ ទូលហើយថា ភន្តេ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចម្រើន សចេ ប្រសិនបើ អយ្យា រីលោកម្ចាស់ទ. វសេយ្យុំ គប្បីស្នាក់នៅ ឥធ (គាមេ)ក្នុងភូមិនេះ តេមាសំ រហូតប្រជុំនៃខែ ៣ ឥមំ នេះ មយំ រីខ្ញុំកណាទ. បតិដ្ឋាយ តាំងនៅចំពោះហើយ សរណេសុ ក្នុងសរណៈទ. គណ្ហេយ្យាម គប្បីកាន់ សីលានិ នូវសីលទ. ឥតិ ដូច្នេះ ។

loading…


Facebook Comments